[Tussa]

Vi kjøre runder med stressmestringskurs på jobben og då snakkar vi om at summen blir for stor som enkelte her oppe nevner. Arenaene våre blir rett og slett for fullbooka og dei hindre kvarandre i å gi energi.

Eg har sjøl vore sjukmeldt i tidligare jobbar, men eg veit jo i ettertid at det ikkje handla om jobben min. Samlivsbrudd, små ungar, lite søvn, "mat på fat", dugnadar, krevande foreldre, bursdagsselskap med glattkjemde ungar, krav om trening som eg ALDRI klare stille osv osv osv.

Eg trur ikkje det er sjølve JOBBEN som gjer at kvinner blir sjukmeldt, det er alt rundt oss. Og det kan ikkje vi sjukmelde oss frå og mange av oss har også problem med å gi frå oss oppgåver.

Det satt langt inne og seie til sjefen min i forrige MAS at "Nei, eg har ikkje krefter til vidareutdanning på BI denne hausten. Kanskje neste år, men ikkje no". For eg vil jo vere alt; Eg vil jo vere fantastisk på alle områder. Men eg må i alle fall prioritere; Akkurat no er det å gjere en god jobb, vere ei glad mamma, lage god mat, vere sosial og vere kjæreste som er viktigast i mitt liv. Eg trur ein slik stopp der en faktisk tenke over kva en vil bruke livet og energien sin på er viktig.

Og så kjenne eg meg godt igjen i det Mim skrive om prestasjonsbasert kjærlighet. Eg blir kvalm.